Eksperyment neoslawistyczny endecji i jego irredentystyczna krytyka
W Polsce pod zaborami na początku XX w. pod zaborami doszło do próby polityki ugodowej z carską Rosją w oparciu o realizm polityczny Romana Dmowskiego, przywódcy endecji. Swoją postawę ideolog ND próbował oprzeć o m.in. tzw. ruch neoslawistyczny, który przed wybuchem I wojny światowej objął wszystkie kraje słowiańskie. Abstrahując od wcześniejszych form XIX w. filoslawizmu
Wstęp do Brzozowskiego
Co jakiś czas kolejne pokolenia odkrywają na nowo twórczość Stanisława Brzozowskiego. Dla lewicy jest on przenikliwym interpretatorem marksizmu i jednym z najzdolniejszych, a zarazem najbardziej zapomnianych pisarzy polskiej nowoczesności. Prawica na autora „Legendy Młodej Polski” patrzy przede wszystkim przez pryzmat oryginalnie pojmowanego nacjonalizmu oraz konwersji na katolicyzm, której dokonał pod koniec życia. Czasami można odnieść
„ZChN miał zbyt szeroką formułę. Znaleźli się tam ludzie o różnych celach”
Z działaczem Ligi Narodowo-Demokratycznej, byłym posłem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego – Henrykiem Klatą, rozmawiał Konrad Smuniewski. W latach PRL był pan jednym z czołowych działaczy Ligi Narodowo-Demokratycznej, jednej z pierwszych opozycyjnych wobec władzy organizacji w PRL po 1956 roku. Jak pan ocenia tę organizację z perspektywy lat? LN-D należy postrzegać we właściwym kontekście historycznym. Październik 1956 roku to
Współczesne wyzwania ekologiczne
Zagrożenia ekologiczne, jedno z kluczowych wyzwań ludzkości w XXI, pozostaje na marginesie zainteresowania idei narodowej AD 2020. W szczególności globalne ocieplenie, będące zjawiskiem najbardziej brzemiennym ze względu na przewidywane skutki, jest zbywane, lekceważone i kwestionowane. Zastanowię się, jakie są przyczyny dość częstego sceptycyzmu nacjonalistów czy szerzej, prawicy (nie tylko w Polsce) i jakie mogą być
Legiunea Arhanghelului Mihail. Nacjonalistyczno-metafizyczny wymiar rumuńskiego legionaryzmu w optyce Juliusa Evoli i Corneliu Zelea Codreanu
Niecodzienne spotkanie Wiosną 1938 roku w Bukareszcie miało miejsce zetknięcie się dwóch nieprzeciętnych osobistości. Za pośrednictwem Mircei Eliadego twarzą w twarz stanęli jeden z najważniejszych autorów jego młodości – baron Julius Evola[1] oraz człowiek, który ze sławnego w późniejszym okresie religioznawcy uczynił fanatycznego Rumuna – Kapitan Corneliu Zelea Codreanu. Ten ostatni, podówczas na czele utworzonego przez