Roman Dmowski o Polakach i Polsce na tle sądów o innych narodach
Roman Dmowski, podobnie jak i szereg innych polityków czy publicystów, formułował własne poglądy i oficjalne deklaracje na temat charakteru narodowego Polaków, a także i niektórych innych narodów, szczególnie tych, które kształtowały ówczesną rzeczywistość polityczną oraz cywilizacyjne oblicze Europy, wpływając tym samym w stopniu większym lub mniejszym na losy Polski. Od charakteru Polaków jak i kondycji cywilizacyjnej
Uderzyć w Zachód
Żyjemy w czasach bezprzykładnej hegemonii Zachodu, utożsamianego ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej. Państwo to stanowi punkt odniesienia dla liberałów w każdym zakątku świata, którzy pragną przeszczepić rozwiązania z centrum na peryferie. Zachętę stanowią zarówno ideologia jak i kwestie pragmatyczne. Do pierwszych można zaliczyć demokrację, wolność jednostki nieskrępowaną jakimikolwiek obowiązkami, a także niewidzialną rękę rynku, która
Uspołecznienie państwa [1]
Nie chcę tu rozpatrywać zagadnienia teoretycznie, nie chcę stawiać definicji ani szukać ogólnych formuł pojęciowych. Zagadnienie, o które chodzi, to stosunek wzajemny państwa i inicjatywy społecznej. Myślę o tym zagadnieniu w takiej postaci, jakiej stoi ono w Polsce obecnie: po przewrocie majowym i po wyborach listopada 1930 r. Przewrót majowy odsunął od znaczenia demokrację starego
Romanità versus italianità. Juliusa Evoli interpretacja nacjonalizmu
(…) istotą ideologii nacjonalistycznej jest traktowanie ojczyzny i narodu jako wartości najwyższych, postrzeganie ich jako bytów mistycznych o niemal samoistnej egzystencji oraz roszczących sobie absolutne prawo wobec jednostki; podczas gdy tak naprawdę stanowią one zaledwie rozerwane i bezkształtne rzeczywistości, albowiem negują każdą prawdziwą hierarchiczną zasadę, jak również każdy symbol bądź upoważnienie transcendentnego autorytetu. Julius Evola
Eksperyment neoslawistyczny endecji i jego irredentystyczna krytyka
W Polsce pod zaborami na początku XX w. pod zaborami doszło do próby polityki ugodowej z carską Rosją w oparciu o realizm polityczny Romana Dmowskiego, przywódcy endecji. Swoją postawę ideolog ND próbował oprzeć o m.in. tzw. ruch neoslawistyczny, który przed wybuchem I wojny światowej objął wszystkie kraje słowiańskie. Abstrahując od wcześniejszych form XIX w. filoslawizmu